تبليغاتX
غافله عمر........

                     

     بخت نافرجام اگر با عاشقان ياري كند
         يار عاشق سوز ما ترك دل ازاري كند
                                           برگذر گاهش فروافتادم از بيطاقتي
                                 اشك لرزان كي تواند خويشتن داري كند؟؟؟؟
        چاره ساز اهل دل باشد مي انديشه سوز
كو قدح؟تا فارغم از رنج هشياري كند
               عشق روزافزون من از بيوفايي هاي اوست
                            مي گريزم گر بمن روزي وفاداري كند!!
                     گوهر گنجينه ي عشقيم از روشندلي
              بين خوبان كيست تا مرا خريداري كند؟


 من در خلوت خود شب همه شب بيدارم چه كنم دست خودم نيست اگر ميبارم

+ نوشته شده در جمعه 6 بهمن1385ساعت 2:48 توسط ابجی خاطره |


 

وقتي كه تنگ غروب بارون به شيشه مي زنه

همه غصه هاي دنيا توي سينه ي منه

تو ي قطره هاي بارون ميشكنه بغض صدام

ديگه غير از يه  دونه پنجره هيچي نمي خام

پشت اين پنجره ميشينم و اواز مي خونم

منتظر واسه رسيدنت تو بارون مي مونم

زير بارون انتظارت رنگ تازه اي داره

منم عاشق ترم انگار وقتي بارون مي باره

بعضي وقتا كه مياي سر روي شونم مي ذاري

تموم غصه ها  رو از  دل من بر ميداري

اما اين فقط يه خوابه!!!

خواب پشت پنجره

وقت بيداري بازم غم ميشينه تو حنجره

+ نوشته شده در شنبه 18 آذر1385ساعت 0:56 توسط ابجی خاطره |


                 

خسته تر از هميشه ......دل شكسته تر از هميشه

بــــــــــــــــــــــــه تو پـــــــــــنـــــــــــــــاه اورده ام

دل ازرده ز بي وفايي ياران به تو رو مي اورم

بــــــــــــــا چشـــــــــــماني اشكبـــــــــــــــــار به تو تكيه مي كنم

بـــــــا قلـــــبي لرزان از تو مدد مي خواهم

بـــــــــــــا روي سيه از تو طلب بخشش ميكنم

پـــــــــــــــــروردگارا مــــرا درياب!!!!!!

بــــــــــــــــــنده ي دلشكسته ي تو تمناي نگـــــاهي دارد

دستـــــــان نيازمندش را به بـــارگاه تو دراز كرده

پــــــــــــــــــــــاسخش را بده.............كه بجز تو چشم

امــــــــيدي ندارم

 

خدا جونم همه جور بيشتر از هميشه بهت احتياج دارم........


             

احساس جديد در وجــــــــــــودم

در اين وجود حقيـــــــــرم بوجود امده

احساسي همچون بوييدن يك گل سرخ

همچون ريخــــــــــــــتن يك قطـــــــــره اشــــــــــــــــــك

نمي توانم برايش نامـــــــــــي برگزينم

زبانــــــــــم از گفتنش ناگزيـــــــر است

ولي اگر توبيــــــــــــايي بانوازش ملايم

ونگـــــــــــاه گـــــــــــرمت

احساســــــــــــــم معـــــــــــــــنا مي گيرد

ومي تــــــــوان با جرات وجسارت اعتراف كنم وبگــــــــــــويم كه

.................

احساس قشنگيه.....واسه ي اولين بار......

+ نوشته شده در جمعه 3 آذر1385ساعت 2:51 توسط ابجی خاطره |


سلاممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

اوه...............چه گرد وخاكي گرفته اين جا......

 خيلي وقت مي خام بنويسم ولي نمي دونم از چي و كجا بنويسم.........

 مسئله اي كه جديدا واسم پيش اومده داره الكي الكي اعصابمو خورد  مي كنه..........

چيزي كه خيلي بچه گونه برخورد كردم...........و بي فكر و نتيجه جلو رفتم...........

البته  از نظر من حل شده ست............. چون ۱۰۰ بار حلش كردم

حتي احتياجي به فكر هم نداشت........

........ولي مثل اينكه نمي خاد حل بشه....................دنبال يه را حل عاقلانه ترم.........

نمي دونم والا.............حسابي گيج زدم..........

شرمنده به خاطر درس و مخش يه سري چيز ديگه فرصت اپ و سر زدن به رفقا نميشه......

تصميم داشتم ديگه اپ نكنم ولي.................

به قول يه عزيزي بعضي موقع ها چرت و پرت هم بنويسيم بد نيست...........

حوصله ندارم برم دفتر شعرمو بگردم  شعر پيدا كنم ...........

اخه شعرا هم يا عاشقونه ست....يا در مورد علاقه ي شديد كه خدا رو شكر هيچ كدومش شامل حال مانميشه

 پس از رفيق هميشگي خودم مي نويسم:

               خاطراتش ...

                                    سايه انداخت روي دلم اوار سكوت

              دوست شد حنجره ام با گره ي دار سكوت

بوي همسايه نمي ايد از اين كوچه تنگ

                                          هيچ كسي نيست بجز شحنه ي بيدار سكوت

                           باد مي ايد و فرياد مرا مي شنود

                  پاسخم چيست بجز عربده ي زار سكوت!!!!؟؟؟

   قصد دارم كه اگر حنجره ياري بكند

                            بروم راسخ و مردانه به پيكار سكوت....

                                              اي سرخي فرياد به فريادم رس

   سايه انداخت بر روي دلم اوار سكوت!!!!!!

+ نوشته شده در جمعه 12 آبان1385ساعت 1:2 توسط ابجی خاطره |


 سلامممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

بچه ها ما رو هم تو اين شبا از دعاي خيرتون بي نصيب نذاريد....

يا علي

              

                     

 

 

 

 

بوي علي مي ايد از شب هاي كوفه        بوي خدا بوي خوش اقاي كوفه

                            مولي مرا با چاه كوفه اشنا كن

                           امشب براي قلب غمگينم دعا كن

مولي دلم جا مانده در شب هاي كوفه      فرياد من خشكيده بر لبهاي كوفه

                        مولي دل خشكيده ي من بي قرار است

                       بيچاره اين دل داغدار است داغدار است

مولي غرور اسمان ها را شكستند         برگردن سر و صنوبر يوغ بستند

                          داغ شقايق باز هم سر باز كرده

                         غم بر وجود عشق تركي تازه كرده

ديگر كبوتر از قفس نفرت ندارد          انگار با پرواز سنخيت ندارد

                         اثار غريب اباد را اباد كرديم

                     بر گور وجدان از حيقيقت ياد كرديم

دستم به دامانت در اين فصل پر از درد    اقا به حق ذوالفقارت زود برگرد......

 

 

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره .. .

به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه... >-:مي باره و مي باره و...

اينقدر مي باره تا ... ‌آفتابي شه...!!!

کاش... کاش مي شد مثل آسمون بود...

كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي..........

هر چندكه اسمون دل ما هميشه ابري و بارونيه.......

كاش مي دونستم چرا اين قدر گرفته و دلتنگم.......

كاش سنگ صبوري داشتم..........

 يه جفت چشم واسه همراهي با گريه هام........

ويه جفت گوش واسه شنيدن حرف هام..........

خوب دیگه ادامه ندم بهتره......... الان همه میگن چرا ناامیدی و از غم نوشتی....

بی خیال........

+ نوشته شده در جمعه 21 مهر1385ساعت 5:45 توسط ابجی خاطره |


                

امشب كسي در خانه دلم را مي زند

امشب كسي ناله سر ميدهد

امشب چقدر پرمعناست نگاهت برايم اشناست.......

امشب سكوتي غمبار در فضاي خانه ام پيداست.......

امشب هواي گريه دارم

ولي چه سود كه اشك ندارم........

امشب هوا بارانيست پس اي ابر ببار بجاي چشمانم........

امشب صدايي مبهم در كنار خلوتم جاريست........

امشب تنهايم اما فضا چقدر نورانيست.....

امشب هم تا چندي صبح شود......

ولي هنوز هم هواي چشمانت در سرم جاريست.........

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 13 مهر1385ساعت 2:31 توسط ابجی خاطره |


                

روزها يكي پس از ديگري مي گذرند واين منم كه قافله عمر را از گذرگاه خيال عبور داده  ودفتر خاطرات ذهن را ورق مي زنم
و گاه اشك در چشمانم حلقه مي زند و گاه لبريز از شوق مي گردم
زندگي اميزه اي ست از تلخ و شيرين
تا نداني شوري چيست و تا زخم روزگار را روي بدن و انديشه ات حس نكني هرگز شيريني موفقيت را درك نخواهي كرد
موفقيت يعني جهش و جهش زماني ست كه تو به اوج  مي رسي و اين لحظه ايت كه درد را با اغوش باز حس كرده اي....
و حال مفهوم حلاوت را درك مي كني.....
هر بهاري را خزاني و هر خزاني را بهاريست....وبهار بي معنا بود اگر خزاني وجود نداشت
اري زندگي همچون فصول سال است ..... هر فصل رنگي تازه به خود مي گيرد وهر فصل زيبايي خاص خود را دارد
و اين منم كه غم هاي زندگي ام را دوست دارم و وقتي خاطرات گذشته را مرور مي كنم
سختي هايش را بار ديگر در مي نوردم و خودم را مي بينم كه كوه مشكلات را پشت سر نهاده ام
شوقي مضاعف در وجودم احساس مي كنم و مي پذيرم
كه زندگي با غم و اندوهش باز هم زيباست......

+ نوشته شده در سه شنبه 4 مهر1385ساعت 1:41 توسط ابجی خاطره |